Przystań Ogniska TKKF „Olimpia”

Krótko opisana, długa historia „Olimpii”

Ognisko TKKF „Olimpia” formalnie zostało utworzone w 1954 roku. Ale nie przejawiało właściwie żadnego działania. Dopiero w 1961 roku został wybrany zarząd, który rozwinął swoją działalność pod kątem przede wszystkim żeglarstwa. Prezesem nowego zarządu został Tadeusz Okopiński (instruktor żeglarstwa, sędzia regatowy), sekretarzem i skarbnikiem Bronisława Mesterhazy, a kapitanem przystani Kazimierz Kusik.
Otrzymano przydział terenu na przystań przy ul. Konopnickiej 24 w Policach.
Na początku w posiadaniu Ogniska były dwie łodzie mieczowe typu „Sharpia”, potem dwie łodzie typu „Słonka” oraz dwie „Omegi”. W styczniu ’67 pod kierunkiem inż. Józefa Czernika zorganizowano pracownię Szkutniczą, gdzie zbudowano trzy „Cadety” i trzy „Optymisty”.
Dzięki aktywności j.kapit.ż.w. dr. Jerzego Morzyckiego organizowano kursy szkoleniowe na stopień żeglarza i sternika. Zajęcia prowadzili: Morzycki, Okopiński, Kusik, Leszek Pitra oraz Stanisław Król. Kol. Okopiński był prezesem do 1971 r.
Od 1971 r. do 1973 r. prezesem był Jerzy Pisański. Od 1973 r. do 1991 r. prezesem Ogniska był kol. Marian Kozdroń, a kolega Okopiński przejął sekretariat. Skarbnikiem był kol. Marian Kałamarz, potem Halina Sobczyk, kapitanem przystani: Adolf Olejarz, komandorem: Aleksander Flieger, Krystyna Trych.
W 1967 r. rozpoczęła działalność sekcja kajakowa. W tych latach działała także sekcja AikiDo oraz Karate i sekcja gier zespołowych. Jednak kierunki te nie wytrzymały próby czasu. Natomiast w żeglarstwie wytworzyła się kadra, która rozwinęła sekcję żeglarską do rangi klubu.
Organizowano grupowe rejsy żeglarskie „na szlaku tysiąclecia” pod kierownictwem Aleksandra Fliegera. Co roku odbywały się rejsy szkoleniowe pod kierownictwem Leszka Pitry. Wespół z sąsiednim „Świtem” (papiernia Skolwin) organizowano regaty regionalne. Organizowano pływania grupowe, urlopowe oraz biwaki.
Z biegiem lat zbudowano przystań na utwardzonym terenie (kilkaset wywrotek z gruzu i ziemi). Ze słupów w bitych w podłoże i płyt betonowych urządzono nabrzeża do cumowania jednostek pływających. Postawiono kapitanat przystani, maszt łączności radiowej, hangary dla jachtów w ilości 35 sztuk, wybudowano sanitariaty, doprowadzono wodę pitną, energię i oświetlono cały teren. Ilość członków to około 60 osób z różnymi stopniami.